Burke & Hare

Elke maand zal ik een korte bijdrage posten onder de rubriek #MementoMori waar een object, persoon of gebeurtenis gelinkt wordt aan een medico-legaal weetje. 

Vandaag, 27 maart, is het Internationale Whisky Dag. En waarom het aangename niet aan het lugubere koppelen? Neem jezelf een single malt en laat je onderdompelen in het 19e -eeuwse Schotland waar we mee op pad gaan met Burke en Hare. 

Edinburgh heeft een vooruitstrevende rol gespeeld in het bestuderen van de menselijke anatomie. Men had echter een tekort aan (verse) lichamen dewelke aan de wetenschap geschonken werden. Burke en Hare waren twee Ierse immigranten die een aardige duit wilden bijverdienen. Zodoende begonnen ze een lucratieve handel in dode lichamen. Hare nodigde mensen uit bij hem thuis om ze daar whisky à volenté te schenken. Eens de slachtoffers ladderzat waren, kneep Hare hun mond en neus dicht en ging Burke met zijn knieën op de borstkas van het slachtoffer zitten. 

De doodsoorzaak was asfyxie door een combinatie van smoring en dooddrukking (mechanische/traumatische asfyxie). Het mechanisme van overlijden is het belemmeren van de ademhaling door een externe druk op de borstkas. Deze modus operandi werd later “burking” genoemd. 

Burking was een efficiënte methode omdat het quasi geen sporen achterliet op het lichaam hetgeen een vereiste was voor de lichamen die in de anatomielessen gebruikt werden. 

Wat hun businessmodel leek te worden, werd verstoord nadat ze tegen de lamp liepen. Burke werd ter dood veroordeeld door ophanging. Hij schonk zijn lichaam aan de wetenschap en belandde aldus zelf op de snijtafel. 

Image by CrafterChef from Pixabay